Jedną z nowszych funkcji w Fedorze, jest PreUpgrade, czyli pełna aktualizacja Fedory, z starszej wersji na nowszą. Będzie to działało na zasadzie pobrania pakietów, mnóstwa pakietów, dlatego najlepiej jeśli będziesz miał szybkie łącze. UWAGA! Ta metoda aktualizacji nie jest polecana początkującym użytkownikom, dla was przygotowane są obrazy ISO z instalatorem.No ale przejdźmy do procesu instalacji:

1) Prze loguj się na konto root-a, a następnie wydaj polecenie:

yum -y install preupgrade

I uruchom program:

preupgrade

Otworzy ci się okno, z czytelnym menadżerem, postępuj zgodnie ze wskazówkami, wybierz wersję systemu do którego ma być zaktualizowana, a następnie zostaną pobrane pakiety, zajmie to trochę czasu, dlatego najlepiej gdy odejdziesz od komputera i wrócisz po parunastu minutach. Prawidłowy Upgrade, powinien obyć się bez utraty danych, zdarza się nie wiele przypadków kiedy ten problem jest w stanie zaistnieć. Zdecydowanym pozytywem, tej metody jest to iż nie musisz pobierać obrazów ISO, i nie tracić płyt na ich wypalanie. Po aktualizacji nastąpi ponowne uruchomienie komputera, po czym postępuj zgodnie z instrukcjami wyświetlonymi na ekranie.

2) Już po tych wszystkich krokach przyjdzie czas, na poprawienie, paru elementów w systemie, jednym z nich będzie zaktualizowanie Livny do najnowszej wersji:

rpm -Uhv http://rpm.livna.org/livna-release-9.rpm

Następnie wyczyszczenie pamięci podręcznej YUM-a:

yum clean all 

To zajmie jakiś czas, ponieważ może okazać się iż dziesiątki pakietów będą musiały zostać zaktualizowane. Ale po tych krokach powinno być już wszystko dobrze. Upgrade, jest możliwy tylko i wyłącznie ze starszych wersji od 9 w tył. Nie ma możliwości, aktualizacji do wersji 10 (czyt. Fedora Rawhide)

Więcej...

Terminal, jest to narzędzie w systemie Linuks, do zarządzania nim. Kiedyś zamiast domyślnego w dzisiejszych czasach trybu graficznego, był tryb tekstowy, który do dziś funkcjonuje, i jest standardowo używany w m.in Debianie. Wymaga on zaawansowanej wiedzy, dlatego też nie jest polecany początkującym użytkownikom, głównie dlatego iż wpisują do niego co się da, a to rokuje dla systemu ogólnym crashem (czyt. zaprzestaniem funkcjonowania systemu).

My będziemy go używać głównie do zarządzania pakietami. W wyodrębnionych przypadkach, także do innych rzeczy. Terminal, jest różnie nazywany, nie kiedy Konsolą, a w innych przypadkach Wierszem Poleceń. Tak na prawdę, gdy uruchomimy, jakikolwiek program z graficznym interfejsem (czyt.GUI), to pod jego grubą warstwą obrazków, kryje się konsola, która odwołuje się do systemu, za pomocą poleceń, aby wykonał daną operację, bądź też pozwolił na jej wykonanie. Nie skłamał bym tutaj, jeśli powiedziałbym iż Terminal, jest alternatywą Windowsowego Wiersza poleceń. Ponieważ tak w rzeczywistości jest. To co widzimy na Pulpicie Windowsa za pomocą Graficznego interfejsu, działa za pomocą poleceń które także powołują się na jądro systemu.

Terminal w środowisku Gnome włączymy, wchodząc w Aplikacje -> Narzędzia Systemowe -> Terminal. W KDE zaś w Programy -> System -> Terminal.

W ogólnym podsumowaniu chciałem podkreślić, że Terminal nie służy do wklepywania poleceń na siłę, najpierw sprawdź ich pochodzenie a następnie do czego służą, dopiero po tych krokach wpisuj do Terminala, to co masz do wpisania.

Więcej...

Gshutdown to program do automatycznego wyłączenia, restartowania lub też wylogowania się z konta danego użytkownika. Gshutdown - to poręczna aplikacja, a zarazem swoją prostotą zaawansowana, czytelny interfejs pozwoli nawet początkującemu użytkownikowi na bezproblemową jego obsługę. Program instaluje się po wcześniejszym zalogowaniu się na konto root-a i wpisaniu polecenia;

yum install gshutdown

Po instalacji, program można uruchomić wchodząc w menu Aplikacje ->Akcesoria -> Gshutdown.

Więcej...

Do instalowania, poszczególnych aplikacji, sterowników, pluginów potrzebne są tzw. Repozytoria. Fedora także je posiada, zwie się ono Livna.. Po zainstalowaniu Livny, dla danej wersji Fedory, zostanie dodane Repozytorium, do którego będzie się odwoływał system podczas instalacji;aktualizacji. Zakładam iż posiadacie najnowszą stabilną wersję Fedory, jeśli nie to wybierzcie jedną ze starszych wersji. Przechodzimy do instalacji, moglibyśmy użyć do tego terminala ale tym razem posłużymy się graficznym interfejsem. Pobieramy paczkę, przechodzimy do katalogu w którym został zapisany plik a następnie klikamy na niego dwa razy, otworzy się nam instalator pakietów, i po tym proces instalacji jest już w pełni zautomatyzowany. Po ponownym uruchomieniu komputera, i zapisaniu ustawień wszystko powinno być już gotowe.

Więcej...

WineDoors, jest zbiorem aplikacji, które są kompatybilne z Wine. Program zawiera, długą listę, gier i programów, instalacja ich sprowadza się do kilku kliknięć, ponieważ wszystkie komponenty tzn. czcionki i kontrolki ActiveX. Cały proces wykonywany jest bez ingerencji użytkownika. Autorzy w nowej wersji, skupili się na poprawieniu błędów, znalezionych przez użytkowników i betatesterów. Dodano także monitor dostępu do sieci podczas początkowej instalacji komponentów, wykorzystujący NetworkMenager. Co do gier, to warto wspomnieć iż nie są one pobierane i instalowane, lecz wymagana jest oryginalna płyta CD/DVD, tak aby Wine mógł zainstalować Grę a następnie ją z emulować. Jeśli do tej pory nie zainstalowałeś repozytorium to przeczytaj ten post. Przejdźmy teraz do instalacji, zaloguj się na konto Root-a, a następnie wydaj polecenie:

yum install wine doors

Więcej...

Tak jak zapowiadałem w tym poście, dziś pokaże wam jak zainstalować a także korzystać z graficznej nakładki (czyt. GUI) na menadżer pakietów. Będzie, Yum Extender, czyli coś w stylu menadżera pakietów w Ubuntu o nazwie Synaptic. Nakładka nie jest domyślnie dostępna ani nawet zainstalowana w dystrybucji Fedora, lecz po jej zainstalowaniu, wyszukiwanie, instalowanie, usuwanie i aktualizowanie pakietów stanie się rzeczą prostą. Yum Extender, oferuje nam spis wszystkich dostępnych pakietów w repozytoriach, widoczne są do nich opisy, tylko w języku angielskim, no i na koniec, jedną z ważniejszych wad jest brak podziału na kategorie. Jeśli do tej pory nie zainstalowałeś repozytorium to przeczytaj ten post. Tak więc przejdźmy do instalacji, zaloguj się na konto roota, a następnie wpisz do konsoli:

yum install yumex

Po chwili zainstaluje się nam Yum Extender, można uruchomić go wybierając z menu Aplikacje -> Narzędzia Systemowe -> Yum Extender. Myślę że interfejs jest na tyle czytelny iż nie trzeba przedstawiać obsługi tego programu.

Więcej...

Często tuż po instalacji Fedory, i skonfigurowaniu sieci, przychodzi czas na przeglądanie internetu. Jednak, nie spełnia to naszych wymogów, bez zainstalowania wtyczki Flash, bez której w dzisiejszych czasach jest niemal nie możliwe, bowiem coraz więcej stron, jest opartych o tą technologię, do grona mogą się zaliczyć także różnorakie serwisy społecznościowe, czy też portale które udostępniają multimedia. Tak więc, zainstalujemy wtyczkę Flash, która po instalacji powinna współgrać także z innymi przeglądarkami w systemie. Jeśli do tej pory nie zainstalowałeś repozytorium to przeczytaj ten post. Flasha można pobrać z tąd. Zainstalujesz go tak samo jak instalujesz programy na windowsie. Czyli przejdź do katalogu w którym został zapisany i kliknij na niego dwuklikiem, a potem pozostałnie ci tylko potwierdzenie instalacji i wpisanie hasła.

Po ponownym uruchomieniu komputera, wtyczka powinna działać poprawnie we wszystkich przeglądarkach. Jednak, w niektórych sytuacjach może się okazać iż Flash nie odtwarza dźwięku lub nie widać obrazu, wtedy warto doinstalować wsparcie dla Flasha:

yum install libflashsupport

Po tych dwóch krokach wtyczka winna działać poprawnie, w następnych postach możecie oczekiwać, postów o alternatywie dla Flash czyli Gnash.

Więcej...

Wielu z was zadawało sobie pytanie jak zainstalować dodatkowe pakiety, bez użycia internetu, z różnych powodów jest to od niedawna nie możliwe, programiści od Fedory, także wycofali, taką możliwość. Powód? Otóż jest to, przynajmniej dla początkującego użytkownika, wbrew pozorom bardzo trudno. Bowiem po zainstalowaniu jednego pakietu, potrzebne są kolejne, i kolejne, jeśli się nam poszczęści, instalowanie żądanego pakietu, może się skończyć na zainstalowaniu dodatkowych bibliotek, ale i tym sposobem można uzyskać tzw. piekło zależności, dla nie wtajemniczonych odsyłam, na Wikipedię. Tak więc w podsumowaniu wstępu, chciałbym wam pokazać w jaki sposób, stworzyć własne repozytoria, które po wpisaniu polecenia YUM nie będą wyszukiwać, zasobów w sieci, lecz w danym katalogu na naszym dysku. Tak więc, zaczynamy do budowania repozytoriów, będzie nam potrzebny program o wszystko mówiącej nazwie CreateRepo, w Fedorze, zainstalujesz go poleceniem,

yum install createrepo

Jeśli nie posiadasz dostępu do internetu, najlepiej zajrzeć do kafejki internetowej i pobrać pakiet RPM lub archiwum do samodzielnej kompilacji. Kiedy skończymy już, pobieranie pakietu, a następnie zainstalowanie lub skompilowanie go czas przejść do tworzenia repozytoriów. Zaczynamy, od utworzenia folderu, dla świętego spokoju niech znajduje się on w katalogu /home nazwa może być dowolna. Z góry zakładam, iż posiadacie płytę instalacyjną, Fedora 9, jeśli tak to skopiujcie wszystkie paczki z płyty do folderu który wcześniej utworzyliście, ja nazwałem go Repo, tak więc moje polecenie będzie wyglądało tak:

createrepo /home/Repo

Zamiast nazwy Repo rzecz jasna wpisujecie nazwę folderu który wcześniej utworzyłeś. Polecenie to stworzy z folderu podręczny "magazyn" pakietów. Teraz już należy tylko podsunąć YUM-owi repozytorium, tak aby korzystał z niego po wykonywaniu poleceń w konsoli. Aby to uczynić należy skorzystać z Nautiliusa, uwcześnie logując się na konto roota, w celu podejrzenia plików systemowych, wpisujemy więc do Terminala:

nautilus /etc/yum.repos.d

Utworzymy teraz plik, który to plik będzie odpowiadać za konfigurację, repozytoriów, to będzie już nasz ostatni krok. Tworzymy plik myrepo.repo którego treść będzie przedstawiać się następująco:

[myrepo]
name=Myrepo
baseurl=file:///home/Repo
enabled=1
gpgcheck=0

I tu znów zamiast, Repo wpisujemy nazwę wcześniej utworzonego katalogu. Teraz, wpisujemy, yum install i nazwę programu. Gdyby jednak, YUM nie odwoływał się do naszego katalogu, lecz w dalszym ciągu do zasobów internetu, należy usunąć wszystkie pliki z folderu repozytoriów:

nautilus /etc/yum.repos.d

Wcześniej robiąc kopię zapasową plików z tego folderu. Po tych wszystkich krokach możemy już instalować pakiety, bez dostępu do sieci.

Więcej...

Wielu z was często, zadaje sobie pytanie jak zainstalować lub usunąć aplikację, za pomocą Terminala. Otóż wbrew wielu przekonaniom jest to dziecinnie proste, i nie wymaga to, nie wiadomo jakiego wkładu ze strony użytkownika. Dziś pokaże wam podstawowe funkcje, których można użyć w terminalu:

Instalując pakiety, musimy pamiętać od dwóch podstawowych komendach, będzie to yum jest to bardzo dobrze pomyślany system zarządzania pakietami, dzięki nie mu możemy uniknąć tzw. piekła zależności, które ukazuje się podczas ręcznej instalacji pakietów. No i podstawowa, komenda czyli install, będzie się ona zmieniać, w zależności od deinstalacji, lub aktualizacji pakietów.

Instalacja:

yum install nazwa_pakietu

Aktualizacja:

yum update nazwa_pakietu

Lista dostępnego oprogramowania:

yum list available

Sprawdzanie aktualizacji:

yum check-update


Wyszukiwanie pakietów:

yum search jakieś_słowo

Następnym razem pokaże wam jak zainstalować nakładkę GUI, dla menadżera pakietów.

Więcej...