Od dawna, wiadomo było iż sieć eDonkey, nie kreśli sobie świetlanej przyszłości. Mimo to jej autorzy, a raczej użytkownicy nadal dodają do sieci serwery, pozwalające na wymianę danych. Amule, jest Windowsową alternatywą dla eMule.
Ten program powstał na wszystkie platformy, Linux, Windows i Mac. Są one wydawane pod trzema różnymi nazwami, dla poszczególnych systemów. Charakteryzują się jedną rzeczą, ikoną „muła”. Wersja na Linuksa, różni się przede wszystkim zmodyfikowanym interfejsem, i średnio zaawansowanymi opcjami, konfiguracji programu. Co ciekawe w sieci eDonkey możemy być anonimowi, dzięki Proxy. Skonfigurować je możemy wchodząc w Preferencje -> Proxy. Wybieramy jeden, z dostępnych protokołów i wpisujemy adres hosta, po tym nasze IP powinno być zamaskowane.
Ale przejdźmy do meritum, co umożliwia program? Umożliwia on wymianę plików pomiędzy użytkownikami takowej sieci, tak naprawdę dopieru po podłączeniu do serwera, program pokazuje „ząbki”. W Menu, mamy pare zakładek, Sieci, umożliwia nam obserwowanie serwerów i ich zachowań, a także możliwość dodania nowego. Szukanie pozwoli nam na wyszukanie pliku który nas interesuje, Transfery pozwala na monitorowanie, wysyłania i pobierania pliku/ów. Udostępnianie zapewnia możliwość dodania plików a także podgląd przez nas udostępnianych. Wiadomości prosty kanał IRC, w którym znajdziemy także polskę. I wreszcie Statystyki które dają możliwość podglądu obciążenia naszego łącza w połączeniu na sektory.
Uwaga! Sieć eD2k, a także pliki w niej udostępniane bez zgody autora są łamaniem praw autorskich, których sobie zastrzegł. Dlatego organizacje antypirackie są czynnie zaangażowane w zwalczanie tej sieci. Jedną z metod zapobiegania, wysyłania/pobieranie nie legalnie plików, jest przechwytywanie serwerów, a także przetwarzanie danych przez nie przechodzące, dlatego też ta sieć powoli odchodzi w nie pamięć.
1) Instalacja.
Wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto Root-a. A następnie wydaj polecenie:
yum install amule
Z jego pomocą możemy uruchamiać programy, gry i inne aplikacje binarne (czyt. pliki *exe). Z wersji na wersję, potrafi poprawnie czytać coraz więcej kodów aplikacji, za czym idzie jej stabilniejsze i szybsze działanie.
Projekt Wine, rozprzestrzenił się na kilka wersji, które prawie niczym się od siebie nie różnią, "prawie" bo różnią się tylko nazwą. Tak czy inaczej, dla początkujących użytkowników myślę iż opis: : "Wine pozwala na uruchamianie aplikacji z pod Windows na Linuksie" jest w pełni wystarczająca.
1) Instalacja
Wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto Root-a. A następnie wydaj polecenie:
yum install wine
Tak na prawdę nie ma głównego okna, w którym moglibyśmy zarządzać wszystkim od ręki, od chwili zainstalowania Wine, stanie się on standardowym programem, dla wszystkich rozszerzeń instalatorów z pod Windows-a. Dla przykładu pobierz jaką kolwiek aplikację i uruchom ją klikając dwuklikiem. Po czym chwilę odczekaj, aż pojawi się okno instalatora.
Zainstalowane programy można zobaczyć w Aplikacje -> Wine -> Programy Więcej...
Xfce - środowisko graficzne dla systemów uniksowych, wzorowane na CDE. Pierwotnie, Xfce bazowało na XForms (Xfce, to akronim XForms Common Environment[1]), jednakże po przepisaniu kodu źródłowego środowisko przestało bazować na tej bibliotece. Obecnie bazuje na bibliotece GTK+.
Wszystkie pliki konfiguracyjne są napisane w XML-u, co ułatwia głębokie zmiany w środowisku. Z założenia ma być ono proste w obsłudze, ładne i szybkie. Xfce jest złożone z wielu modułów, między innymi z menedżera okien Xfwm i menedżera plików Xffm (obecnie zastąpionego przez Thunara), które w połączeniu oferują w pełni funkcjonalne środowisko. Xfce może też korzystać z modułów innych środowisk graficznych zamiast swoich własnych.
1) Instalacja
Te środowisko zainstalujemy tak samo jak w przypadku KDE, czyli "Grupowo" wszystkie dodatkowe pakiety czy zależności zainstalują się razem. Wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto Root-a. A następnie wydaj polecenie:
yum groupinstall XFCE
Wyloguj się z konta, użytkownika. W ekranie logowanie wybierz swojego użytkownika, a na dole z listy "Sesja" wybierz "XFCE". I wpisz swoje hasło.
3) Konfiguracja
W przeciwieństwie do innych środowisk, które współpracują z bibliotekami GTK+ czy QT, XFCE najlepiej obsługuje tylko tą jedną bibliotekę GTK+. Aby XFCE prawidłowo obsługiwało aplikacje oparte o QT m.in te z KDE, należy wejść do terminal, i zalogować się na konto Root-a, po czym wydać polecenie:
yum install qt-config
/usr/lib/qt-3.3/bin/qtconfig
rm /usr/share/hal/fdi/policy/10osvendor/99-redhat-storage-policy-fixed-drives.fdi
4) Przykładowy Pulpit:
Z pewnością znacie, filmy i opowieści o Linuksie i jego efektach. Pulpicie 3D, czy też efekcie wody na desktopie. Skoro zainstalowaliście już Fedorę, to nie ma problemu aby także w tym systemie zainstalować dodatkowe efekty.
O wydajność nikt nie musi się martwić, jeśli posiadacze starszych kart graficznych, z serii Legacy, nie powłączają wszystkich efektów, w Compizie, im także efekty powinny się płynnie przedstawiać.
Wszystko zainstalujemy za pomocą jednego polecenia, lecz przed właściwą instalacją, upewnij się iż masz działającą akcelerację 3D jeśli nie to zainstaluj ją według tej instrukcji. Aby zainstalować Compiza wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto Root-a. A następnie wydaj polecenie:
yum install compiz compiz-fusion compiz-fusion-extras compiz-manager fusion-iconPo instalacji wejdź do Aplikacje -> Narzędzia -> Compiz Fusion Icon. Nie przeraź się tym iż wszystko zniknie ci z Pulpitu, Compiz musi się załadować, jeśli chcesz więcej efektów, kliknij PPM ikonkę Fusion-Icon w zasobniku i wybierz Settings Manager tam możesz zaznaczać i odznaczać efekty.
Uwaga! Jeśli podczas aktualizacji, do systemu zostanie pobrany nowy Kernel, bez sterownika, będzie to oznaczać iż do następnej aktualizacji nie będziesz miał akceleracji 3D. Więcej...
Opis:
Aliena Arena, to dość rozbudowana "strzelania". Mamy w niej do dyspozycji, dwa tryby rozgrywki "multi" i "single" player. Posiada ona także znamienity silnik, graficzny dzięki czemu dorównuje takim rywalom jak Quake III czy Unrael Tournament.
Gra dysponuje, pokaźnym arsenałem broni dzięki czemu nawet najbardziej zatwardziały gracz nie ma prawa się nudzić. W skład podstawowego wyposażenia wchodzą takie bronie jak np. wyrzutnia rakiet czy miotacz ognia, są także nietypowe bronie: alien disruptor, chain pistol, alien beam gun, alien smartgun czy też alien vaporizer. Podsumowując gra świetna na długie letnie wieczory.
Screeny:
Instalacja:
Wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto Root-a. A następnie wydaj polecenie:
yum install alienarena-data alienarena
Kadu, to Linuksowy zamiennik, Windowsowego komunikatora Gadu-Gadu. Za pomocą Kadu możemy się łączyć, i rozmawiać z innymi użytkownikami tej sieci. Co więcej Kadu oferuje o wiele więcej możliwości niż Gadu-Gadu. W dodatku można go rozbudowywać, wtyczkami, które są ogólnodostępne w sieci. Podsumowując Kadu, to świetna Linuksowa alternatywa;zamiennik dla Gadu-Gadu.
1) Instalacja:
Wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto Root-a. A następnie wydaj polecenie:
Nazwy dodatkowych modułów, można poznać po wpisaniu polecenia:yum install kadu
yum list kadu\*
yum install kadu-nazwa-modulu
Częstą sytuacją przy instalacji Fedory z płyty DVD, jest zapominanie o wyborze do instalacji swojego środowiska graficznego. Powodem tego, jest fakt iż wybór dodatkowych pakietów jest często nie zauważalny, szczególnie dla tych którzy pierwszy raz mają styczność z instalatorem Fedory. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zaraz po instalacji doinstalować KDE.
Szczegółowy opis, znajdziecie na stronie UbuntuTweak a my tym czasem przejdźmy do instalacji. Uruchom Terminal.
1) Na samym początku przeloguj się na konto root-a. I wpisz do terminala polecenie:
yum groupinstall KDE
2) Domyślnie pobierany jest pakiet anglojęzyczny, i taki też będzie domyślny, aby zaś zainstalować polski pakiet, musimy go pobrać. Zaloguj się na konto root-a i wpisz polecenie:
yum install kde-l10n-Polish
Przykładowy pulpit z zainstalowanym KDE 4 wygląda tak:
Jedną z nowszych funkcji w Fedorze, jest PreUpgrade, czyli pełna aktualizacja Fedory, z starszej wersji na nowszą. Będzie to działało na zasadzie pobrania pakietów, mnóstwa pakietów, dlatego najlepiej jeśli będziesz miał szybkie łącze. UWAGA! Ta metoda aktualizacji nie jest polecana początkującym użytkownikom, dla was przygotowane są obrazy ISO z instalatorem.No ale przejdźmy do procesu instalacji:
1) Prze loguj się na konto root-a, a następnie wydaj polecenie:
I uruchom program:yum -y install preupgrade
Otworzy ci się okno, z czytelnym menadżerem, postępuj zgodnie ze wskazówkami, wybierz wersję systemu do którego ma być zaktualizowana, a następnie zostaną pobrane pakiety, zajmie to trochę czasu, dlatego najlepiej gdy odejdziesz od komputera i wrócisz po parunastu minutach. Prawidłowy Upgrade, powinien obyć się bez utraty danych, zdarza się nie wiele przypadków kiedy ten problem jest w stanie zaistnieć. Zdecydowanym pozytywem, tej metody jest to iż nie musisz pobierać obrazów ISO, i nie tracić płyt na ich wypalanie. Po aktualizacji nastąpi ponowne uruchomienie komputera, po czym postępuj zgodnie z instrukcjami wyświetlonymi na ekranie.preupgrade
2) Już po tych wszystkich krokach przyjdzie czas, na poprawienie, paru elementów w systemie, jednym z nich będzie zaktualizowanie Livny do najnowszej wersji:
rpm -Uhv http://rpm.livna.org/livna-release-9.rpm
Następnie wyczyszczenie pamięci podręcznej YUM-a:
To zajmie jakiś czas, ponieważ może okazać się iż dziesiątki pakietów będą musiały zostać zaktualizowane. Ale po tych krokach powinno być już wszystko dobrze. Upgrade, jest możliwy tylko i wyłącznie ze starszych wersji od 9 w tył. Nie ma możliwości, aktualizacji do wersji 10 (czyt. Fedora Rawhide) Więcej...yum clean all
Terminal, jest to narzędzie w systemie Linuks, do zarządzania nim. Kiedyś zamiast domyślnego w dzisiejszych czasach trybu graficznego, był tryb tekstowy, który do dziś funkcjonuje, i jest standardowo używany w m.in Debianie. Wymaga on zaawansowanej wiedzy, dlatego też nie jest polecany początkującym użytkownikom, głównie dlatego iż wpisują do niego co się da, a to rokuje dla systemu ogólnym crashem (czyt. zaprzestaniem funkcjonowania systemu).
My będziemy go używać głównie do zarządzania pakietami. W wyodrębnionych przypadkach, także do innych rzeczy. Terminal, jest różnie nazywany, nie kiedy Konsolą, a w innych przypadkach Wierszem Poleceń. Tak na prawdę, gdy uruchomimy, jakikolwiek program z graficznym interfejsem (czyt.GUI), to pod jego grubą warstwą obrazków, kryje się konsola, która odwołuje się do systemu, za pomocą poleceń, aby wykonał daną operację, bądź też pozwolił na jej wykonanie. Nie skłamał bym tutaj, jeśli powiedziałbym iż Terminal, jest alternatywą Windowsowego Wiersza poleceń. Ponieważ tak w rzeczywistości jest. To co widzimy na Pulpicie Windowsa za pomocą Graficznego interfejsu, działa za pomocą poleceń które także powołują się na jądro systemu.
Terminal w środowisku Gnome włączymy, wchodząc w Aplikacje -> Narzędzia Systemowe -> Terminal. W KDE zaś w Programy -> System -> Terminal.
W ogólnym podsumowaniu chciałem podkreślić, że Terminal nie służy do wklepywania poleceń na siłę, najpierw sprawdź ich pochodzenie a następnie do czego służą, dopiero po tych krokach wpisuj do Terminala, to co masz do wpisania.
Mało znany aczkolwiek lubiany przez programistów Easter Egg w którym główną rolę odgrywa krowa. Jak sama nazwa wskazuje czyt. Cowsay, czyli Krowa mówi. Tak więc cokolwiek nie wpiszecie, ona wypowie to w "magicznym" kodzie ASCII. Aby zainstalować Cowsay, wystarczy uruchomić Terminal, a następnie zalogować się na konto root-a polecenie:
su -
yum install cowsay
cowsay Pozdrowienia dla wszystkich czytelników FedoraTweak
No cóż nie każdy wieży iż można wsadzić w krowę.... a z resztą sami zobaczcie:
cowsay -f head-in.cow Muuuuu?
Więcej...
Z pewnością często włączając Fedorę, zdarza się wam, własnoręcznie wciskać klawisz NumLock w celu uaktywnienia, klawiatury numerycznej. Ten problem jednak został rozwiązany i sprowadza się on do wydania kilku poleceń. Klawisz NumLock będzie uaktywniany podczas, startowania X-ów, czyli zaraz po zalogowaniu, pokaże jak zrobić to dla trybu graficznego jak i tekstowego.
1) Najpierw tryb graficzny, w tym celu, wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto root-a:
su -I wydaj polecenie do zainstalowania programu NumLockX:
yum install numlockx
2) Jeśli chcesz, by numlock był również domyślnie włączony w trybie tekstowym, zaloguj się na konto root-a:
su -Zainstaluj pakiet KBD:
yum install kbdEdytuj plik /etc/rc.local, Dla Gnome polecenia będzie wyglądało tak:
gedit /etc/rc.localMianowicie KDE może nie mieć (Jeśli nie zainstalowałeś pakietu Gedit) edytora tekstu z Gnome, tak więc do edycji zastosujemy tutaj, edytor Kwrite:
kwrite /etc/rc.localPod linią:
touch /var/lock/subsys/localwpisz:
LEDTTY=/dev/tty[1-8]Po ponownym uruchomieniu komputera, klawisz NumLock będzie standardowo włączany także w trybie tekstowym. Więcej...
for tty in $LEDTTY; do
setleds -D +num < $tty done
Po ostatnich atakach, i ciężkiej pracy jaką zrobili pracownicy RedHat-a do spółki z Fedorą, można było się spodziewać że nie odpuszczą. Najpierw naprawili wszystkie systemy, a następnie stworzyli nowe podpisy cyfrowe dla paczek, a także przeskanowali wszystkie paczki pod kątem, ich naruszenia.
Jednak jak się okazało "włamywacze" nawet nie dotknęli się do paczek projektu Fedora. Nie długo potem RedHat na swojej liście mailingowej opisał zaistniały fakt, informując iż "włamywacz" udało się podpisać kluczem tylko paczki OpenSSH dla RHEL 4 (architektury i386 i x86_64) i RHEL 5 (x86_64).
Nie długo po tym wydano następne oświadczenie z dołączonym skryptem który, pokaże nam czy nasze paczki OpenSSH zostały nadpisane fałszywym kluczem czy też nie.
Pobieramy skrypt z tej strony, jego podpis cyfrowy zaś możemy pobrać z tej. Pierwszy plk po pobraniu przenieś na Pulpit, wejdź do Terminala, zaloguj się na konto root-a poleceniem:
su -
cd /home/nazwa_użytkownika/Pulpit
bash ./openssh-blacklist-1.0.sh
Wiem co powiecie IE pod Linuksem? Niemożliwe, a jednak. Powstał projekt którego celem było może nie w pełni, a choć połowicznie dostosować IE pod Linuksa. Ta sztuka się udała, na chwilę obecną dostosowane są 3 wersje przeglądarki firmy Microsoftu, 5.0, 5.5, 6.0. Co więcej, jest możliwość (już na etapie instalacji) doinstalowania Flasha, i wyboru języka. Myślę że nie wiele osób rzuci się na tak głęboką wodę no ale cóż zawsze można spróbować. Instalacja jest tak samo banalnie prosta jak sposób użytkowania tego programu:
1) Przegloguj się na konto roota. A następnie sprawdź czy masz zainstalowany pakiet wine i cabextrat. Możesz to uczynić wpisując następujące polecenie:
Jeśli pakiety nie będą zainstalowane instalator sam zajmie się ich instalacją.yum -y install wine cabextract
*) Teraz uważaj, aby przystąpić do instalacji wyloguj się z konta Root-a (w dowolny sposób, możesz np. przejść do nowej karty).
2) Pobierz program IEs4Linux:
3) Ostatnim krokiem będzie, prawidłowa kompilacja i uruchomienie programu. Tak więc wypakuj archiwum:wget http://piotrek23.activhost.pl/ies4linux-latest.tar.gz
Przejdź do katalogu, do którego wypakowałeś pliki:tar zxvf ies4linux-latest.tar.gz
I uruchom skrypt:cd ies4linux-*
Następnie zobaczysz okno z opcjami konfiguracji, takimi jak: Wybór języka i wersji programu, czy też gdzie umieścić skróty. Mam nadzieje że IE pod Fedorą będzie się wam sprawowało dobrze, choć nie wiem kto go będzie używał na co dzień, bo przecież nawet pod Windowsem rzadko kto go używa. Ale myślę że z ciekawości, zainstalujecie IE../ies4linux
źródło: IEs4Linux
Wydano nową wersją komunikatora Pidgin, wcześniej znanego pod nazwą Gaim. W nowej wersji wprowadzono szereg funkcji, i poprawek. Jedną z najważniejszych jest wprowadzenie obsługi certyfikatu SSL obsługiwanego przez wtyczkę NSS SS. Do nowych funkcji można zaliczyć także tworzenie nowych emotikon, a także zmniejszenie ich standardowego rozmiaru do 96px. Do najważniejszych dziur które zostały załatane można zaliczyć, usunięcie 99% obciążenia procesora, podczas połączenia z serwerem XMPP.
No i nareszcie, coś dla Polaków, pocieszający fakt który od początku powstania projektu był zmorą, od tej wersji aplikacja w pełni obsługuje protokół sieci Gadu-Gadu, co kiedyś wydawało się być nie możliwym. Po mimo iż ten błąd został na prawiony, nie napisano o nim ani słowa, w szczegółowej liście zmian.
Programiści, widać zapomnieli wysłać na serwer, plik repomd.xml który jest nie odłączną częścią każdego repozytorium. Po dodaniu repozytorium, do folderu, i wydaniu polecenia, do zainstalowania Pidgina, moim oczom ukazał się komunikat:
http://rpm.pidgin.im/fedora/9/i386/repodata/repomd.xml: [Errno 14] HTTP Error 404: Not FoundOznacza to nie mniej nie więcej iż na serwerze nie ma pliku do którego odwołuje się repozytorium. Odpowiada on za instalację dodatkowych bibliotek, i kodu źródłowego. No cóż nam pozostaje już tylko pobranie Pidgina, ręcznie i zainstalowanie każdego pakietu osobno. Najnowszą wersję komunikatora można pobrać stąd. Więcej...
Próbowanie innego serwera lustrzanego.
Błąd: Cannot retrieve repository metadata (repomd.xml) for repository: pidgin. Please verify its path and try again
Gshutdown to program do automatycznego wyłączenia, restartowania lub też wylogowania się z konta danego użytkownika. Gshutdown - to poręczna aplikacja, a zarazem swoją prostotą zaawansowana, czytelny interfejs pozwoli nawet początkującemu użytkownikowi na bezproblemową jego obsługę. Program instaluje się po wcześniejszym zalogowaniu się na konto root-a i wpisaniu polecenia;
yum install gshutdown
Fedora pomimo swojego ogólnego wdzięku i uroku, który może budzić sympatię (i tak właśnie jest w przypadku wielu osób, które używa Fedorę) ma jednak kilka "minusów". Niektóre rozwiązania jakie domyślnie zastosowano w Fedorze nie wszystkim mogą przypaść do gustu. Jednym z takich wątpliwej sławy rozwiązań jest sposób w jaki domyślnie w środowisku Gnome dla Fedory otwiera się i przegląda foldery.
Otóż klikając dwukrotnie na jakikolwiek folder otworzy się on nam w mocno okrojonym trybie Nautilusa. Teraz gdy jesteśmy w tym okienku i klikniemy dwukrotnie aby otworzyć jakiś inny folder, otworzy się on w nowym takim samym okienku. W ten sposób szybko możemy zakopać sobie pulpit co ułatwieniem w pracy na komputerze zdecydowanie nie jest.
Łatwo jednak można naprawić tą niedogodność. Wystarczy w otwartym okienku Nautilusa (otwieramy jakikolwiek folder np. Folder Domowy) z menu 'Edycja' Wybrać pozycję 'Preferencje', a następnie w nowo otwartym okienku w zakładce 'Zachowanie' zaznaczyć ptaszkiem opcję 'Otwieranie w oknie przeglądarki'.
Od teraz otwieraniem folderów zajmuje się normalny tryb Nautilusa, pozwalający na sprawną i intuicyjną nawigację wśród folderów, który znamy zresztą z większości dystrybucji Linuksa, a nawet z Windowsa (Eksplorator).
Za nadesłanie artykułu dziękujemy, Shai który bierze czynny udział w rozwoju strony, pamiętajcie że wy też możecie przysyłać swoje artykuły pod ten adres.
Miło mi was poinformować iż po długim okresie przygotowawczym, do rozpoczęcia projektu, a także zebraniu odpowiednich informacji na temat gier, rozpocząłem wreszcie pisanie skrypty, mini programu, który pozwoli wam za pomocą klawisza ENTER zainstalować jedną z wielu gier na dystrybucję Fedora. Skrypt oparty będzie o bashową powłokę, a więc uruchamiać będziecie go w terminalu. Jak już z pewnością się domyśliliście nie będzie on zawierał graficznego interfejsu użytkownika, poruszanie się w nim będzie się odbywało za pomocą klawiszy numerowych tzn. każda gra lub kategoria w jakiej się znajduje będzie oznaczona numerem od 1 do X. Po wywołaniu skryptu wyświetli ci się czytelna lista kategorii, po wybraniu kategorii przyjdzie czas na wybór gry, i tu znów szukamy interesującego nas tytułu i wybieramy jego numer, po wyborze wyświetli się nam opis, wraz z tytułem i pytaniem czy chcemy zainstalować grę? A więc struktura będzie wyglądała mniej więcej tak:
* Powłoka
* Kategoria
* Wybór Gry
* Opis -> Pytanie -> Zatwierdzenie
* Instalacja
Mam nadzieje że fani Fedory już zacierają ręce :) Więcej...
Wielu z was zadawało sobie pytanie jak zainstalować dodatkowe pakiety, bez użycia internetu, z różnych powodów jest to od niedawna nie możliwe, programiści od Fedory, także wycofali, taką możliwość. Powód? Otóż jest to, przynajmniej dla początkującego użytkownika, wbrew pozorom bardzo trudno. Bowiem po zainstalowaniu jednego pakietu, potrzebne są kolejne, i kolejne, jeśli się nam poszczęści, instalowanie żądanego pakietu, może się skończyć na zainstalowaniu dodatkowych bibliotek, ale i tym sposobem można uzyskać tzw. piekło zależności, dla nie wtajemniczonych odsyłam, na Wikipedię. Tak więc w podsumowaniu wstępu, chciałbym wam pokazać w jaki sposób, stworzyć własne repozytoria, które po wpisaniu polecenia YUM nie będą wyszukiwać, zasobów w sieci, lecz w danym katalogu na naszym dysku. Tak więc, zaczynamy do budowania repozytoriów, będzie nam potrzebny program o wszystko mówiącej nazwie CreateRepo, w Fedorze, zainstalujesz go poleceniem,
yum install createrepoJeśli nie posiadasz dostępu do internetu, najlepiej zajrzeć do kafejki internetowej i pobrać pakiet RPM lub archiwum do samodzielnej kompilacji. Kiedy skończymy już, pobieranie pakietu, a następnie zainstalowanie lub skompilowanie go czas przejść do tworzenia repozytoriów. Zaczynamy, od utworzenia folderu, dla świętego spokoju niech znajduje się on w katalogu /home nazwa może być dowolna. Z góry zakładam, iż posiadacie płytę instalacyjną, Fedora 9, jeśli tak to skopiujcie wszystkie paczki z płyty do folderu który wcześniej utworzyliście, ja nazwałem go Repo, tak więc moje polecenie będzie wyglądało tak:
createrepo /home/RepoZamiast nazwy Repo rzecz jasna wpisujecie nazwę folderu który wcześniej utworzyłeś. Polecenie to stworzy z folderu podręczny "magazyn" pakietów. Teraz już należy tylko podsunąć YUM-owi repozytorium, tak aby korzystał z niego po wykonywaniu poleceń w konsoli. Aby to uczynić należy skorzystać z Nautiliusa, uwcześnie logując się na konto roota, w celu podejrzenia plików systemowych, wpisujemy więc do Terminala:
nautilus /etc/yum.repos.dUtworzymy teraz plik, który to plik będzie odpowiadać za konfigurację, repozytoriów, to będzie już nasz ostatni krok. Tworzymy plik myrepo.repo którego treść będzie przedstawiać się następująco:
[myrepo]
name=Myrepo
baseurl=file:///home/Repo
enabled=1
gpgcheck=0I tu znów zamiast, Repo wpisujemy nazwę wcześniej utworzonego katalogu. Teraz, wpisujemy, yum install i nazwę programu. Gdyby jednak, YUM nie odwoływał się do naszego katalogu, lecz w dalszym ciągu do zasobów internetu, należy usunąć wszystkie pliki z folderu repozytoriów:
nautilus /etc/yum.repos.dWcześniej robiąc kopię zapasową plików z tego folderu. Po tych wszystkich krokach możemy już instalować pakiety, bez dostępu do sieci. Więcej...
Wiele razy, po instalacji, na forach zadajecie pytania Jak? są one różnej treści, dziś odpowiem jedno z ważniejszych pytań, mianowicie Jak zainstalować sterowniki do karty graficznej? O ile w systemach z rodziny Windows, jest to w pełni zautomatyzowane często, kupując, są one po prostu zainstalowane, o tyle w systemach z rodziny Linuks, ten proces jest nie co bardziej skomplikowany, a w niektórych przypadkach wystarczy wydać jedno polecenie aby zainstalować akcelerację 3D. Uprzedzając wasze kolejne pytanie, do czego potrzebna jest akceleracja 3D, już odpowiadam, jest ona potrzebna, do obsługi gier, najczęściej trójwymiarowych, gry bez akceleracji jak najbardziej się uruchomią, lecz ich wydajność (FPS) będzie bardzo niska, w skutek czego nie będzie renderowania obiektów 3D, a obiekty na ekranie nie będą się płynnie przesuwać. Akceleracja, nie zbędna jest także do uzyskania efektów z Compizem, ponieważ bez niej jest to nie mal niemożliwe. Jeśli do tej pory nie zainstalowałeś repozytorium to przeczytaj ten post. Koniec tego wprowadzenia, przejdźmy do meritum, odpowiadając na wasze pytanie:
Nvidia
Instalację sterowników, dla kart graficznych Nvidia, przeloguj się na konto roota:
su -Uwaga! Po waszych wypowiedziach na forach, wnioskuje iż nie ma już w oficjalnym repozytorium sterowników do starszych modeli kart graficznych postanowiłem nieco zmodyfikować instalację sterowników dla starszych kart. Instalacja, dla kart graficznych pomiędzy. Jeśli posiadasz kartę z serii (71xx) pobierz sterownik według posiadanej przez ciebie architektury komputera: i386 lub AMD64. Tak samo postępujesz w przypadku sterowników z serii (96xx): i386 lub AMD64. Po pobraniu pliku, przenieś go na Pulpit, wejdź do Terminala, i zaloguj się na konto Root-a. Wydaj polecenie:yum install kmod-nvidia
cd /home/nazwa/Pulpit
chmod +x nazwa.run./nazwa.runinit 3
Następnie ponownie uruchom komputer, poleceniem:nvidia-config-display enable
reboot
ATI
Teraz, instrukcja dla użytkowników, kart graficznych ATI, jest to tak samo proste, i sprowadza się do wpisania jednego polecenia, zaloguj się na konto Roota, i wydaj tu polecenie:
I ponownie uruchom komputer, jeśli sterownik nie załadował się, zamknij X-y:yum install kmod-fglrx
init 3
i zrestartuj komputer:fglrx-config-display enable
reboot
Z pewnością wielu z was, konfigurując Fedorę, tuż po instalacji, miało problem z dostępnością kodeków, zwłaszcza tych do oglądania filmów wideo. Jednym z wielu kodeków (frameworków) jest GStreamer, to framework na którego powołuje się większość aplikacji, przy oglądaniu plików multimedialnych. Jedną z nich jest odtwarzacz filmowy Totem, to bardzo rozbudowany, jak na linuksowe realia odtwarzacz, w którym możemy oglądać;słuchać większość formatów, niestety, tu znów powrócimy do sprawy GStremer-a, ponieważ także tu nie ma go zainstalowanego na naszym systemie. Podczas otwierania plików, często nie obsługiwanych formatów, będą wyświetlać ci się błędy, które odnosić się będą do błędu kodera/dekodera. W przypadku Totem-a sprawa ta wygląda inaczej, podczas otwieranie pliku, a w skutku błędu, program wyszuka dostępne kodeki, a następnie pokaże nam listę dostępnych, często mogą być one płatne, dlatego my zainstalujemy wszystkie kodeki Gstreamer, tak aby w przyszłości nie mieć problemu, z otwieranie multimediów.
yum install gstreamer gstreamer-ffmpeg gstreamer-plugins-bad gstreamer-plugins-bad-extras gstreamer-plugins-base gstreamer-plugins-farsight gstreamer-plugins-flumpegdemux gstreamer-plugins-good gstreamer-plugins-pulse gstreamer-plugins-schroedinger gstreamer-plugins-ugly